QahaarAssi


	كی! كی! كيم قيامت اين انتظار ميشكند كيم حلاوت خاطر ز راه ميگذرد خدايرا كيم حروف نو‌ازش سراغ ميگيرند كه در غزلكده ی چشم يك بهار بنفش گلی برای تو برگی بخود سرود كنم نوای باغچه نه شور جويباران نه حديث عشق نه و موسم بهاران نه كه پابپای نسيم از فراز گردنه ها ترا قصيده كنم ترا درود كنم درون دهكده ويران صدای دهكده تنها نه عو عو سگ "خالد" نه بانگ مرغ "ثريا" دران ديار كه از دود ديگدان كسی پيام كشت و كلام درو نمی آيد چسان خيال دهم در چه شعر دود كنم لوگر ١ ميزان ‌، ١٣٦٣ ه ش + ;جمعه بیست و یکم اردیبهشت 1386 ; -اشعارقهارعاصي-رو نویسی اشعار: زینت نور; يك پنجره يك پنجره هرچند شب است و تيرگی همساز است ماهی به مسير رود در پرواز است هرچند كه روح فرودين زندانيست يك پنجره رو به نسترن ها باز است مرگ آمد و معنی زمان ديگر شد غمنامه ی خون مردمان از سر شد هم حشمت سبزه زار را فتنه گرفت هم شوكت باغ خاك و خاكستر شد و..... تنگ است دلم مسيچه پروازی كن! بی همنفسم نسيم آغازی كن! بيطاقتم ای درخت تسكينم ده! بی حوصله ام بهار آوازی كن! + ;پنجشنبه بیستم اردیبهشت 1386 ; -اشعارقهارعاصي-رو نویسی اشعار: زینت نور; خموش آقا! دم از موسيقی و عرفان مزن آقا با خانقاهيهای چرخان كم بجوش آقا! خموش آقا! صدايت را به عنوان غزل كم از گلوی ساز بيرون كن برو تنبور و نای خويش را در خاطرات خاك مدفون كن مبادا لبه ی تكفير تيغ اين خدايان پلشت و پوك بر فرقت فرود آيد! بزن طبل و ميفشان دست! غمت را، شادی ات را سوگوارانه پذيرا شو! كه خورسندی فراهم نيست در قاموس اين ايام و تو ننهی به گوش آقا! خموش آقا! زمان وزنی دگر دارد و گويا كز ترنگ و تار، بوی كفر می آيد و گويا ملحدند اينهاهمه سازندگان ساز علوی، آسمانی! (مولوی و حافظ و بيدل) برو درويشهای عاشقت را در خراباتی كه رو بر مشرق موعود می تابد به رقص آور! كه پاكوبان و دست ‌افشان بر اندازند هرجا نكبت تاريك آيينی درين جا بهر ساز عاشقانه كم بكوش آقا! خموش آقا! ***** نمی بينی كه انسان با تفنگ اندام می يابد نه با پرداختهای استعاره و شور چرا در جستجوی ساده لوحانت چنين شيپور ها را می دمی بانگ خروش آقا! خموش آقا! خموش آقا! + ;سه شنبه هجدهم اردیبهشت 1386 ; -اشعارقهارعاصي-رو نویسی اشعار: زینت نور; بباغ میبرمت اگر ترانه ی از ياد رفته ی عاصی دوباره زنده شد از خاطرات در خونش بباغ می برمت اگر درخت لب رود خانه باز شگفت وگر تبسم سيمين نسترن زاران از آن بلندی در انتظار جاری شد بباغ ميبرمت بباغ بوسه بباغ نوازش و آغوش اگر كه داس بلند دروگران غريب ميان سنبله های سه ماهه در قنداق برای فصل نكويی برقص باز آمد بباغ ميبرمت بباغ آزادی بباغ سبز و پر آوازه ی هميشه بهار اگر كه قافله ی عشق شهيد ابريشم ز شر نكبت چاقو كشان بخير گذشت اگر بهار رسيد بباغ ميبرمت بباغهای "سلام و عليك" بباغ "مانده نباشی " بباغ بنفش آسودن اگر كه آه و دعايی بنام نيلوفر ازين خرابه ی فرياد و اشك ريشه گرفت و نسبتی به برو دوش يار پيدا كرد بباغ ميبرمت كنون هوای درختان سرو سرماييست كبوترانه به گدسته ها پناه بايد برد كبوترانه به جنگل مقام بايد كرد و پر ببام معبد ‌ارديبهشت بايد ريخت بباغ ميبرمت بباغ خواب سحرگاهی كبوتر ها در انتظار بمان از انتظار به بيرون باغ خيمه بزن دمی كه جوی به جای سراب سيب آورد و آبشار ز گلبرگ سرخ دامن بست دمی كه كاكل دوشيزه بيد را باران به پيچ و تاب كشيد به سايه سايه ی باغ آشنات ميسازم بباغ ميبرمت بباغ بوسه بباغ نوازش و آغوش ١٦ جوزا‌ ‌،١٣٦٦،كابل** + ;سه شنبه هجدهم اردیبهشت 1386 ; -اشعارقهارعاصي-رو نویسی اشعار: زینت نور;