بهشت هفتمین

به چه درد

qahaar-assi — Wed, 07 Oct 2009 23:12:05 GMT

به چه درد

به چه درد خسته اي شاعر بال و پر شكسته
سخن اينچنين پريشان،غزل اينقدر شكسته

بخيال آشناي سر دل كجا گشودي
كه به شيونت مكر رغم تازه تر شكسته

چه سرود هاي شاديت كمال عجز ديده
چه ترانه هاي تلخيست بهر گهر شكسته

به چه شوق عرضه فرمود دلت نواي خود را
كه از آن گلونه خون شد جرسي ، مگر شكسته

به فراز گريه گاهان علم بلند عشقت
چه بزرگ باز تابيده چه بيخبر شكسته

نه به زار ناكي تو دل ديگري تپيده
نه به سوز ناكي تو قفس دگر شكسته

جدي ١٣٦٩ ه ش

و....

qahaar-assi — Wed, 07 Oct 2009 23:01:05 GMT

و....
آنجا كه تويي درخت و دريا آنجاست
شام و سحر هميشه زيبا آنجاست
اي باغچه ي مراد هاي دل من
آنجا كه تويي تمام دنيا آنجاست

تاريك

qahaar-assi — Mon, 10 Aug 2009 23:32:05 GMT

تاريك

خانه تاريك ، دل باغ و بيابان تاريك
بيتو هر كوچه اين شهرك ويران تاريك

آسمان خسته و خورشيد زپا افتاده
ماه آواره به دلگيريي زندان تاريك

چه دياريست دياريكه نباشي تو در آن
دامن آلوده ي تكفير و گريبان تاريك

بيتو دل معبد طوفان زده را مي ماند
آستان ريخته، در سوخته، ايوان تاريك

باده تاريك و گلو گير، سرنامه سياه
و غم دوزخيي يار دو چندان تاريك

......................

عاصي ‌- ١٣٦٩‌ هجري شمسي ‌- خزان
........................................

............................

سوار و حادثه

qahaar-assi — Thu, 23 Jul 2009 05:16:05 GMT

سوار و حادثه

شب است و قافله در نور ماه مي گذرد
سوار و حادثه سبز و سياه مي گذرد

شهاب نيست كه دنباله ميكشد بزمين
شهامت است كه از شاهراه مي گذرد

هواي گردنه هاي بلند يك دره است
زبام دهكده هاي تباه مي گذرد

نسيم روز و شب فصل هاي بارانيست
زكوه سوي چمن گاه گاه مي گذرد

شب است و مرد زمستان قطب را شلاق
به گرده ميزند از گريه گاه مي گذرد

كابل ‌‌- قوس ‌ ١٣٦٨

درماه در ستاره

qahaar-assi — Sat, 11 Jul 2009 18:55:05 GMT

درماه در ستاره

هرشب هواي كوچه دلدار ميكنم
دل را تسلي از در و ديوار ميكنم

از بسكه با خيال وي آغشه ميشوم
هر ذره را خيال سپيدار ميكنم

با جفت كفتر نه ي پر چال بام شان
از دور دور قصه ي بسيار ميكنم

آنجا براي دفع گمان بد كسان
تمثيل نقش مردم هوشيار ميكنم

نذرانه ي مراد همه سيم و زر بود
من نان گرم نذر رخ يار ميكنم

درماه، در ستاره ي شام و غروب شهر
او را تمام باغچه ديدار مي كنم

از جنس دل ز سينه دكاني گشوده ام
سرتا به پاي عشقم و بازار ميكنم

كابل ‌‌- قوس ‌- ١٣٦٦

زين چمن

qahaar-assi — Wed, 01 Jul 2009 11:51:05 GMT

زين چمن

ني به بوي گل نه با باد بهاران زنده ام
زين چمن دردي بجان دارم كه با آن زنده ام

مشعلي از دور دستيها نويدم ميدهد
تا كه او در ديده ام باشد نمايان زنده ام

گاه ديوارم گهي ويرانه گاهي هم درخت
پشت بر كوه دل به دريا رخ به طوفان زنده ام

كابل ‌ پاييز ١٣٦٥ هجري شمس

چشمهايت

qahaar-assi — Sat, 27 Jun 2009 18:24:05 GMT

چشمهايت

دو شاهدخت يكي ولايت بنام ويداست چشمهايت
دو خط فرمان خواجگي بر قلمرو ماست چشمهايت

دو ركعت فرض از نماز اجابت عذر صبحگاهان
دو آيت راز رستگاري دو بال عنقاست چشمهايت

دو خواهر راز داري هم ز لطفهاي جواني شان
چه در هماهنگي هميشه چقدر زيباست چشمهايت

دو لحن شيرين دو باغ ناجو دودست ناخورده جام جادو
پيامداران سبز جنگل خداي درياست چشمهايت

چقدر شاد و چقدر شيرين چه در تسلا و لطف ديرين
چه ناتمام و چه بر گزيده چه رو به فرداست چشمهايت

كابل ‌‌- پاييز ١٣٦٩

سفري

qahaar-assi — Fri, 12 Jun 2009 23:55:05 GMT

سفري

آيينه شكست آيينه دارم سفري شد
باغم به ره افتاد و بهارم سفري شد

امروز عزا دار دل مرده ي خويشم
ديروز ز دعا خوان مزارم سفري شد

بيكس تر از آنم كه توان برد گمانش
ياران بشتابيد كه يارم سفري شد

جان بود و جهان گوهر نو يافته ي من
هيهات همه دار و ندارم سفري شد

ازلطف، همه شيرواز آداب ، همه شهد
اسباب خوشي ، رونق كارم سفري شد

پاييز فراز آمد و گسترده بساطش
طاووس پر از نقش و نگارم سفري شد

دل بود و نفس بود و تماميت من بود
آرامش خاطر زكنارم سفري شد

اسباب رفاقت سخنش بود و نگاهش
مجموعه ي قدسي قرارم سفري شد

تنهايي

qahaar-assi — Thu, 18 Dec 2008 19:07:05 GMT

تنهايي

گريبان گير جان خويشم از بسيار تنهايي
سرم ميريزد امشب از دروديوار تنهايي

دلي كه داشتم ديوانه گيهايش زپا افگند
سري تا مي بر آرم ميدهد آزار تنهايي

خموشيهاي من در پرده هايش رنگ ميگردد
چه ساز روشني دارد به چشم يار تنهايي

به هر جمعي كه آواز محبت ميشود بالا
خيالي را به خونم ميكند بيدار تنهايي

صداي آ شنا ره ميكشايد از درون اما
گلو ميگيرد م اندوه دريا بار تنهايي

هميشه چشم من ازهمسرايان دستياري بود
ولي اينك رفيق راه غربتسار تنهايي

كابل ‌‌- تابستان ‌- ١٣٦٩

گلایه

qahaar-assi — Sat, 13 Dec 2008 17:12:05 GMT

با درود به روان شاد عاصي شهيد

دوستان عزيز: سلام و محبت نثارتان . دوستاني به وجود كم كاريهايم محبت ميكنند و تشويقم ميكنند كه واقعا سزاوار آن نيستم. و عده يي هم گلايه دارند كه "بهشت هفتمين" بروز نميشود و بايد مسدود شود. به اين دوستان ميخواهم بگويم كه اقلا آرشيف "بهشت هفتمين من" دريچه يست گشوده ،به روي آنانكه به اينجا ره مي يابند. فضاي فرهنگي ما نهايت مايوس كننده است. فرهنگيان ما هنوز ميان ديوانهاي صايب و سهيلي به دنبال شعرميگردند تا خواهشات عاشقانه هاي جواني شان را تازه نگه دارند ولي "عاصي" كه همه زندگي در آتش خشم اشغال و كوچ، سوخته سوخته سوخت وازخاكسترش هم بال نوشت، پرواز نوشت، عاصي ايكه كنار چراغ تيلي نشست تا "يل و كچكن" بنویسد.ناشناخته ماند. دریغ که امروز آن چراغ نوشته ها روي تاقچه هاي كتابخانه ها خاك ميخورد. "عاصي" امروز به نام قوم و انديشه گروپبندي و حتي تردد ميشود. جامعه فرهنگي ما "عاصي" و "عاصي" ها را ناديده عبورميكنند. جوانان ما با فروغ و سپهري كه سه تا چهار دهه از مرگ شان ميگذرد بيشتر آشنا هستند تا با "عاصي" و عشقري. مگر "عاصي " صداي شعر مقاومت سرزميني به گلوله بسته ما نبود كه بود.مگرعشقري آهنگ لالايي ، فرهنگ عاميانه ، فرهنگ بومي كوچه ها و پس كوچه هاي كابل جان و سرك سنگي و ده اففانان و چنداول ما نبود كه بود. ويبلاگ عاصي فقط در چند ويبلاگ كه مربوط تشنه گان ادبيات راستين و ادبيات شسته ی سرزمين ما است، لينك شده و بس .ويبلاگ عشقري و حيدري وجودي همچنان.من كاپي لينك ويبلاگ عشقري وعاصي را به همه سايتها فرستادم تا جوانان ما بتوانند به اين شعرها دسترسي پيداكنند.اما ويبلاگها لينك نشد خيلي جاها هم ترجيع دادند سايتهاي را لينك كنند كه با آنها دوستي و همفكري دارند. من حتي گاهي به يك سايت كه ويبلاگ "عاصي" را برداشت، نوشتم كه اگرجاي خيلي هم تنگ ميشود آدرس "نگاه" را برداريد.... به هر حال. سعي ميكنم بيشتر بنويسم و روي ويبلاگ "بهشت هفتمين" كار كنم ولي لطفا شما هم كمك كنيد اقلا به هر ويبلاگي كه براي خود پيام مي نويسيد با يك پيام كوتاه، لينك عاصي را هم درج كنيد.من مي نويسم كه خوانده شود واگرخواننده نداشته باشد نوشتن و صرف وقت براي چه ؟ سپاس.

برآمدن

چنان مبارك و بي انتها ز خانه برآمد
كه درقفاي وي از بام و در ترانه بر آمد

چراغ وسوسه يي از بهار راه چمن زد
گلي زباغ و تذروي از آشيانه بر آمد

نهال نورس شايسته هزار بهشتم
چه نا تمام عزيز و چه نازدانه بر آمد

خوشا خوشا گل سوري كه با بر آمدن ازخود
صداي مردم عاشق بدين بهانه بر آمد

كابل ٣٠ دلو ١٣٦٦ هجري شمسي

.....................

تو

توشب به جلوه شدي دود ماهتاب بر آمد
تو لب بخنده گشودي و آفتاب بر آمد

تو راه باغ گرفتي هوا هواي طرب شد
تو رخ به رود نمودي غريو آب بر آمد

تو گل به موي زدي و پرنده ي غم عاشق
ترانه ي بلب از بستر گلاب بر آمد

تو رفتي آتش تنهايي آب كرد وجودم
تو آمدي و دل تنگم از عذاب بر آمد

..................